اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَاۙ

İżâ zulzileti-l-ardu zilzâlehâ

Yer şiddetli bir sarsıntıyla sarsıldığı (ve ölüm anında insan hâlden hâle geçtiği) zaman,

وَاَخْرَجَتِ الْاَرْضُ اَثْقَالَهَاۙ

Ve aḣraceti-l-ardu eśkâlehâ

Yeryüzü, ağırlıklarını (dışarı) çıkardığı (o anda insanın gönlündeki şirk ve küfür dışarı çıktığı zaman),

وَقَالَ الْاِنْسَانُ مَا

Ve kâle-l-insânu mâ lehâ

Ve insan, "buna ne oluyor!" dediği (ve kendi hâline şaşırdığı zaman),

يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ اَخْبَارَهَاۙ

Yevme-iżin tuhaddiśu aḣbârahâ

İşte o gün (yeryüzü ve insanın bedeni, bütün) haberlerini anlatır.

بِاَنَّ رَبَّكَ اَوْحٰى لَهَاۜ

Bi-enne rabbeke evhâ lehâ

Çünkü Rabbin ona vahyetmiştir.

يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ اَشْتَاتاً لِيُرَوْا اَعْمَالَهُمْۜ

Yevme-iżin yasduru-nnâsu eştâten liyurav a’mâlehum

O gün insanlar amelleri(nin karşılığı) kendilerine gösterilmesi için bölük bölük (Rabblerine) döner(ler).

فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُۜ

Femen ya’mel miśkâle żerratin ḣayran yerah(u)

Artık kim zerre kadar bir hayır yapmışsa (o gün) onu görür.

وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَراًّ يَرَهُ

Vemen ya’mel miśkâle żerratin şerran yerah(u)

Kim de zerre kadar bir şer işlemişse (o gün) onu görür.